Women of Japan countdown #2 - Kimonostress

7 februari 2019

Vorige week schreef ik met nog 26 dagen te gaan over paspoppen, nu (met nog 17 dagen te gaan) over de objecten voor op die paspoppen, kimono’s. Tijdens de voorbereiding van deze tentoonstelling blijkt dat kimono’s best lastige objecten zijn én dat er zoiets bestaat als kimonostress (dit blijkt volgens Word een bestaande term te zijn, wij zijn dus niet de eersten die hier last van hebben).

Dus, kimonostress… Die begon allemaal met onze bruikleenaanvraag bij het Rijksmuseum in Amsterdam op 10 augustus vorig jaar. Dat was net op tijd, want aanvragen moeten een halfjaar van tevoren worden ingediend. Al snel bleek dat de kimono’s niet te lang aan licht blootgesteld mogen worden en met een tentoonstellingsperiode van zes maanden, moest er dus halverwege gewisseld worden. Daarbij moesten deze kimono’s worden tentoongesteld in een vitrine. En die hadden we niet zomaar tot onze beschikking.

Het is duur om een kimono op maat te laten maken, maar een goede vitrine lenen is ook moeilijk. Dat heeft ermee te maken dat een kimono een ongebruikelijke maat heeft. Uiteindelijk is er een vitrine op maat laten maken, maar kregen we te maken met termen als “uitdampen”. Hier hoefden we ons gelukkig geen zorgen om te maken en de topkimono uit het Rijks komt gelukkig over iets minder dan twee weekjes onze kant op!

Dan… Het volgende kimonostresspuntje (dit is volgens Word ook een bestaande term) zijn de kimono’s die aangekocht zijn door de No Hero Foundation. Deze kimono’s hebben we al een tijdje in ons bezit en dat riep een aantal vragen op, bijvoorbeeld: hoe draag je überhaupt een kimono en hoe zet je ze vast. De kimono’s hebben al een aantal mooie situaties opgeleverd, Gemma en ik hebben bijvoorbeeld een passessie uitgevoerd waarbij de kimono’s erg lang bleken te zijn. Hoe we dit op moesten lossen vroegen we aan onze vormgeefster Kumi (zelf een Japanse) maar zij bleek ook geen kimonogenie te zijn. Gelukkig staat Youtube vol met how-to-video’s en die zijn onze beste vriend gebleken.

Traditioneel hoort een kimono dichtgeknoopt te worden met een zogenaamde obi, maar die werden niet bij de kimono’s geleverd. Samen met een van onze vrijwilligers Ria, zijn we dus bezig met het maken van obi’s en het leren kimonoknopen. Gisteren hadden we onze eerste kimono-knoop-sessie en dat bleek een succes te zijn! De komende weken worden een leerproces, maar onze knoopkunsten zijn zeker te bewonderen tijdens de tentoonstelling. Net als de vitrine, met Rijksmuseum kimono.

Hierboven een aantal uitingen van kimonostress (en de leuke kant ervan: het passen van kimono's!).